Spring naar inhoud

Bellen blazen voor oma

Alweer zeven jaar geleden stond ik achter een lessenaar in het crematorium. Mijn eigen schoonmoeder was overleden en ik leidde de dienst. Vier kinderen tussen de twee en zes jaar oud zaten te wippen op de voorste bank, want lang stilzitten is er op die leeftijd nog niet bij. Twee van de vier waren mijn eigen kinderen. Zij waren gewend om mij te zien als voorganger, en voelden zich betrekkelijk vrij in de ruimte. Mijn dochter van bijna drie dribbelde achter mij aan en kwam naast mij staan. Alsof ze de dienst op haar manier ook wilde leiden. Want het was ook haar oma die was overleden. De oma die nota bene op dezelfde dag jarig was als zij. De oma van de kast met sjaals waarin ze altijd mocht rommelen, van de koekjes en de appelsap. De oma van de eindeloze aandacht en belangstelling.

Zo begint mijn nieuwe blog op RemeberMe. Lees hier het blog verder.

© 22 september 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding en RememberMe

Rememberme.nl, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding, Tilburg

Wanneer ik bij mensen binnenkom, is er vaak spanning. Soms komt het er in grote golven, omdat er in korte tijd veel besproken en besloten moet worden. ‘De rouwbrief moet op tijd weg, willen we een foto en waar had jij die adressen nu?’ En dan kom ik ook nog binnen. Ik stap een snelkookpan in die al aardig op temperatuur is. O, ja: de afscheidsdienst.

Lees hier mijn nieuwe blog op Rememberme.nl.

5 augustus 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31