Spring naar inhoud

Nieuws

Wanneer ik bij mensen binnenkom, is er vaak spanning. Soms komt het er in grote golven, omdat er in korte tijd veel besproken en besloten moet worden. ‘De rouwbrief moet op tijd weg, willen we een foto en waar had jij die adressen nu?’ En dan kom ik ook nog binnen. Ik stap een snelkookpan in die al aardig op temperatuur is. O, ja: de afscheidsdienst.

Lees hier mijn nieuwe blog op Rememberme.nl.

5 augustus 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/08/05/als-ritueelbegeleider-maak-mensen-wakker/
Follow by Email
RSS

Paden van licht, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

Afgelopen maanden mocht ik met iemand een eindje mee oplopen op diens levensweg. Samen hebben we woorden gezocht voor het verhaal van de voorbije levensjaren en diepgaande gesprekken gehad over toen en nu.

Mooi leven van een mooi mens

Deze weg kende de nodige bergpassen, steile afdalingen en gelukkig een plateautje bovendien. Hoe adembenemend mooi is het dan dat, als we dan voor het nagesprek bij elkaar zitten, er dan een glimlach doorbreekt. Want ondanks de pijn van dit moment was het een mooi leven van een mooi mens.

Wat de dagen die nog komen zullen brengen: alleen God weet het. Ik wens en hoop alleen dat dit verhaal rust en vrede mag brengen. Een zachte wind die optilt naar paden van licht.

18 juli 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +6 11 16 16 31

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/07/21/paden-van-licht/
Follow by Email
RSS

1

tien tips afscheidstekst Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding uitvaarten tilburg

En daar zit je dan, pen en papier paraat of je digitale apparaat onder handbereik. En jou is gevraagd een tekst te schrijven om voor te dragen tijdens een afscheidsdienst. Je hebt toegezegd, je wilt het ook, weet dat je het kan, dat je wat te zeggen hebt. Maar nu ... nu je dan je woorden wilt gaan opschrijven, blijft het stil, verdacht stil.

Hoe krijg ik mijn woorden op papier?

Deze 'oorverdovende' stilte is normaal. Dus wees gerust. Als je rustig wacht, dan verdwijnt die stilte vanzelf en voor je het weet staat je eerste zin op papier of je beeldscherm. Toen dit blog eerder verscheen, reageerde een lezer met de zinvolle aanvulling dat het goed is om een rustige plek op te zoeken, zodat je niet wordt afgeleid en je het ook in je hoofd rustig kan maken. In de hectische week van overlijden is er veel te regelen. Ga ergens rustig zitten, misschien wel in de natuur, zodat je tot rust kan komen en, voor wie hiermee vertrouwd is, kan aarden.

Tien tips

Maar heb je hulp nodig om jouw toespraak op papier te krijgen, lees dan hier mijn tien tips voor het schrijven van een goede afscheidstekst.

1. Ga brainstormen

Maak een eerste begin door je gedachten op gang te brengen. Dit kun je doen door woorden, zinnen, fragmenten, liedjes, en alles en alles wat in je opkomt op papier te zetten. Door zo vrij en 'ordeloos' te schrijven open je je zelf. Later als je je losse woorden e.d. terugleest, kun je gaan kiezen wat je wilt gebruiken voor je voordracht. Je kunt uiteraard ook pratend brainstormen. Met iemand tegenover je of tegen een opnameapparaat. Het gaat erom dat je niets van wat je zegt of opschrijft op voorhand wegstreept of 'veroordeeld'. Eerst schrijven, dan schrappen.

Heb je moeite met het brainstormen, misschien helpt het dan om een foto van de overledene te bekijken. Ook deze tip komt van een deskundige bij het lezen van dit blog.

2. Niet te lang

Je hoeft niet de hele afscheidsdienst te vullen met jouw toespraak. Richt je op een tekst van vijf minuten. Dit is ongeveer vijfhonderd woorden. Je tekstverwerker telt automatisch de woorden die je schrijft.

3. Begin gewoon ....

Dit is geen flauwe tip. Als je wilt beginnen, maar je weet niet hoe te beginnen, dan stopt jouw hoofd alle energie in het zoeken naar een begin in plaats van in woorden en zinnen te formuleren en op te schrijven.

Heel simpel gezegd: begin gewoon met schrijven, zonder je druk te maken of dat ook het eerste is wat je wilt gaan zeggen. Het begin kun je altijd achteraf nog aan je tekst toevoegen.

4. Schrijf in korte zinnen

Voorlezen gaat meestal makkelijk in kortere zinnen. Iedereen leest op een eigen wijze voor. Leidend hierbij is wanneer je ademhaalt. Als jij je zinnen een beetje kunt aanpassen op jouw ademritme, dan zal de tekst die je schrijft heel natuurlijk klinken. Je kunt achteraf je zinnen aanpassen op jouw voorleeswijze of al schrijvende je zinnen af en toe voorlezen om te horen hoe ze klinken.

5. Vind je schrijven moeilijk? Spreek dan

Heb je moeite met het opschrijven van jouw verhaal? Pak dan een opnameapparaat, bv, je mobiele telefoon en spreek je tekst in. Praat en praat. Net zolang tot je hebt gezegd wat je wilde zeggen. Typ daarna het gesprokene over en jouw verhaal is af.

6. Laat je ondersteunen met beeld en geluid

In de meeste afscheidsruimtes of aula's is het mogelijk foto's te projecteren op een beeldscherm aan de muur. Niets zo verhelderend als één of meer foto's die bij jouw verhaal passen. Let er wel op dat je niet te veel foto's gebruikt en dat deze jouw verhaal ondersteunen. Gebruik je een hele voorstelling, dan bestaat de kans dat de toehoorders alleen naar de foto's kijken en voor jouw verhaal geen aandacht meer hebben. Een voorstelling van meer foto's kun je beter tonen als er een muziekstuk klinkt.

Ook muziek als ondersteuning kan heel goed werken: zachtjes op de achtergrond bij bijvoorbeeld dichtregels of vooraf, middenin of achteraf, ter ondersteuning van je verhaal. bij het voorlezen tijdens muziek is het wel belangrijk dat je goed let op de verstaanbaarheid van de tekst. Dus dat je duidelijk en rustig voorleest en dat de muziek echt achtergrondmuziek is. Mochten er slechthorenden onder de toehoorders zijn, dan kun je de combinatie van tekst en muziek beter achterwege laten.

7. Stem je af op je toehoorders

Probeer je al schrijvende je toehoorders voor je te zien. Voor of tegen wie spreek je? Wat voor taal verstaan zij? Wat was jouw en hun relatie met de overledene? Ben jij een bekende of onbekende? Tegen iemand praten kan makkelijker schrijven dan tegen het 'onbekende niets'.

8. Bied ruimte aan humor

Misschien een cliché. Maar zo belangrijk. Het is verdrietig dat iemand is overleden. Maar dat betekent niet dat je toespraak een tranendal moet zijn. Zoals Nederlands schrijver Godfried Bomans al schreef: Humor is overwonnen droefheid. Humor geeft licht aan je verhaal.

9. Geef ruimte aan je eigen emoties

Het schrijven en uitspreken van jouw persoonlijke toespraak kan emotioneel zijn. Geef ruimte aan jouw eigen verdriet of andere emoties die je al schrijvende tegenkomt. Alle emoties die jij in je voorbereiding verwerkt, zullen tijdens jouw toespraak niet meer op de voorgrond aanwezig zijn.

Het is daarom erg belangrijk om jouw eigen tekst hardop te oefenen en ruimte te geven aan jouw tranen, boosheid en alle emoties die je voelt. Je kunt in je eentje, eventueel voor een spiegel, oefenen of de tekst voorlezen voor iemand anders. Net zolang totdat je 'alle' tranen eruit heb gehuild.

10. Vraag steun tijdens het voordragen

Bij de afscheidsdiensten die ik heb mogen begeleiden is er tot op heden nog nooit iemand geweest die een tekst niet heeft kunnen voorlezen. Als je goed hebt geoefend en zelf, in jouw eigen omgeving, de tekst hardop kunt voorlezen, dan zal je dat tijdens de afscheidsdienst doorgaans ook kunnen.

Ook kun je hulp en steun vragen van een familielid die bij je staat of van de ritueelbegeleider, voorganger of uitvaartverzorger die de afscheidsdienst leidt.

Hulp nodig bij het schrijven van teksten voor een afscheidsdienst?
Vul een contactformulier in.

 

© 11 juli 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

* Met dank aan diverse lezers voor hun aanvullingen.

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/07/11/10-tips-voor-het-schrijven-van-een-goede-afscheidstekst/
Follow by Email
RSS

Handwerken Simone Snakenborg Ritueelbegeleidiing Afscheidsdienst Uitvaart Tilburg

Handwerken was haar lust en haar leven en ze was niets liever dan in haar atelier bezig met stof, draad en garen. Zo heeft ze heeft enige meters gebreid aan sokken, dassen, mutsen en truien. Voor de kinderen maakte ze vroeger veel kleding en zovele jaren later leverden de schoonzoons maar wat graag hun kapotte of te grote broeken in. Heel handig! De kleindochters hebben van oma menig breilesje gehad.

Leven is handwerk, is een handgemaakt kunstwerk op maat. Zij heeft haar leven ten volste geleefd en er iets moois van gemaakt. Tot op het laatst heeft ze genoten van een actief leven, samen met haar man. Voor haar was afgelopen maandag toen ze stierf het handwerk van haar leven voltooid. Het was goed zo. En de herinnering aan haar leven, aan het kunstwerk dat ze ervan heeft gemaakt en aan wie ze was, zullen wij altijd met ons meedragen in ons hart.

- met Robin de Bruin van Monuta Bloemendaal.

30 juni 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/07/01/handwerkeb/
Follow by Email
RSS

Blauweregen, Simome Snakenborg Ritueelbegeleiding, Afscheidsdiensten uitvaarten Tilburg

Op een hete, zomerse dag vierden we het leven van een sterkte, mooie Poolse vrouw. Samen met haar man woonde ze in de bossen in Midden-Brabant. En haar lust en haar leven was haar tuin.

Zo trots dat ze was op haar gigantische Blauweregen die over het huis hing. Ieder jaar werd de zee van lila bloemen groter en groter. Ze keek naar zijn bloei uit en genoot ieder jaar met volle teugen van zijn adembenemende schoonheid.

Zoals een Blauweregen knoppen krijgt, in bloei gaat en oo...k zijn bloemen en blad op een gegeven moment verliest. Zo is het ook met een mensenleven. Een mens kan niet altijd in bloei staan. Er is een tijd van geboorte en opbloeien en weer gaan. Maar niet zonder een zaadje van liefde in ons hart te hebben gepland.
En ieder voorjaar dat hij vanaf nu in bloei staat, is een ode aan haar leven.

Met Bob Vermeulen.

22 juni 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/07/01/blauweregen/
Follow by Email
RSS

Vader, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

Voor jou
als jij je vader mist

omdat hij naar het Licht is gegaan
of hier is
en je kunt hem niet bereiken.

Laat deze dag een ode zijn
aan jou.

© 18 juni 2017 - Vaderdag | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | 06-11.16.16.31

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/06/18/vader/
Follow by Email
RSS

Dag van de rouw
Foto: www.henrietteaandewiel.com

Op 12 juni 2014 riep Henriëtte aan de Wiel in haar eentje deze dag uit tot Dag van de Rouw. En waarom niet? In Nederland kennen we de Dag van de Dans, de Dag van de Aarde, de Dag van de Zorg en een veelheid aan andere Dagen. Dus waarom niet de Dag van de Rouw.

Volgens de bedenkster is dit een dag om "stil te staan bij je dierbare die je verloren bent, je partner, je kind, je zus of broer, je vader of moeder, je opa of oma, je nicht of neef, je maatje, je collega, vriend of vriendin, kennis, je huisdier of wie of wat dan ook." Een dag in aanvulling op Allerzielen, zonder label van een religie, maar bedoeld voor iedereen.

 Maar waarom kan er niet een keer aandacht zijn voor de rouwende zelf?

Natuurlijk biedt zo'n dag een mooie gelegenheid om tijd en ruimte te maken voor herdenken en herinneren. in aanvulling op Allerzielen, Wereld Lichtjes Dag. Moederdag, Vaderdag,  iemands sterf- of verjaardag of een andere betekenisvolle dag.

Maar, dan stel ik me de vraag:  waarom kan er niet eens aandacht zijn voor het rouwen en de rouwende zelf? Rouwen is steeds meer een privéaangelegenheid geworden dat plaatsvindt achter de voordeur. De omgeving verwacht dat de rouwende een paar maanden na de uitvaart er wel weer 'overheen' is.  En aan de buitenkant lijkt dat misschien ook zo. Het werk is opgepakt, de kinderen worden weer van school gehaald, de tennisclub bezocht.

Terwijl de rouwende weet; niets is minder waar. Over rouwen kom je niet zomaar heen. Het verdriet verweeft zich met je leven, steekt gaandeweg minder vaak de kop op. Dat wel. Maar het blijft in je vezels aanwezig.

Daarom: laat de Dag van de Rouw een dag zijn waarop wij om ons heen kijken naar rouwenden in onze omgeving. Om eens op bezoek te gaan of te bellen en te luisteren naar hun verhaal. Want dat is waarmee wij hen kunnen helpen: aanwezig zijn en luisteren.

Laat de Dag van de Rouw een dag zijn voor iedereen die rouwt om een verlies van mensen, dieren en dingen. Ik ben vóór!

Meer informatie: Dag van de Rouw

© 12 juni 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31    

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/06/12/12-juni-dag-van-de-rouw/
Follow by Email
RSS

Adem, Pinksteren, Simone Snakenborg Ritueelbegeleidng uivaarten Tilburg
Pinksteren

 

 

 

 

 

alles wat adem heeft
leeft

in jou voort
als hartenklop

stroomt door jouw aderen
blaast door jouw vezels
ademt in jouw ziel

zoals de wind
die je niet kunt zien

hoor je
voel je
weet je

wie jou lief is
is nabij

© 5 juni 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/06/05/adem/
Follow by Email
RSS

Het mooie aan vliegen, Simone Snakenborg Ritueelbegeleidng, uitvaarten, Tilburg

het mooie aan vliegen
zei ze
is dat de wereld
even als vanzelf
langs je heen strijkt

je stapt van de rand
en strekt je in leegte

het mooie aan vliegen
zei ze
is dat je het niet kan
maar doet

en ze ademde uit

© 19 mei 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

 

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/05/19/mooie-aan-vliegen/
Follow by Email
RSS

1

Wat doen we met het Moederdag-ritueel, Simone Snakenborhgg Ritueelbegeleiding

Morgen, zondag 14 mei 2017 is het weer zover. Dan vieren we met ons allen Moederdag. Nou ben ik erg benieuwd hoe moeders van nu denken over deze dag. Is het nep en commercieel? Of vinden we het aandoenlijk, vanwege de haperend voorgelezen gedichtjes en de mooie knutselwerkjes. Of liefdevol, vanwege de welgemeende genegenheid - alleen dan gepropt in één dag, dus misschien wel een beetje veel voor vierentwintig uur. Mogelijk zien we het als een goede gelegenheid om eens bij onze eigen moeder langs te gaan en haar in de bloemetjes te zetten? Of we missen haar deze dag extra.

Ik heb de indruk dat wij Nederlandse moeders nogal ambivalent staan in deze traditie. Aan de ene kant denken we: doe maar normaal, dan doen we al gek genoeg en laat het alsjeblieft niet te veel geld kosten. Aan de andere kant laten we ons gewillig en glimlachend meevoeren op het ritme van de dag. Van ‘s ochtend verwend worden met ontbijt, knutselwerken, cadeautjes en kinderknuffels naar ‘s middags tijd nemen voor onze eigen moeders en ‘s avonds maar zien wat de overige gezinsleden van de avonddis hebben gemaakt.

Nieuw op de herdenkingsmarkt

De uitvaartbranche heeft Moederdag ook ontdekt. Grote maatschappijen als Yarden en Monuta zetten de deuren open voor gratis toegankelijke herinneringsbijeenkomsten. Ze hebben gezien dat op Moederdag en Vaderdag de begraaf- en herdenkingsplaatsen drukker worden bezocht dan normaal en nemen de gelegenheid te baat om binnen de mogelijkheden van hun dienstverlening te doen aan klantenbinding.

Vanavond was ik bij zo'n herdenkingsritueel, georganiseerd door Monuta Bloemendaal en voorgegaan door Yvonne Severs (ritueelbegeleidster) , Karin Spapens (rouw- en verliesgebeleidster) en Annemarie Schumacher (zangeres).
Een zaaltje van een zorgcentrum in een nabijgelegen dorp was gevuld met ongeveer vijftig belangstellenden. De grote katholieke kerk ernaast moest het doen met slechts twintig gegadigden.
De aanwezigen was gevraagd een foto van hun moeder mee te brengen en van tevoren kort wat regels over hun moeder op te geven. Een uur lang werden de moeders, en daarmee ook de aanwezigen, met woorden, muziek, symbolen en rituelen in het licht gezet. Er was even tijd om stil te staan.

Voorziet zo'n ritueel in een behoefte?

Anno 2017, waar de kerken steeds minder bezocht worden, ben ik van mening dat dergelijke bijeenkomsten zeker in een behoefte voorzien. Dat het mensen een plaats kan geven om stil te staan bij wie ze missen in hun leven. Rouwen doen we steeds meer achter de voordeur en tussen de bedrijven door. Want we willen snel weer over het verdriet heen zijn - en als we dat zelf niet willen, dan wil onze omgeving dat wel.

Wens me geen 'alle goeds'

Op zo'n avond mogen we even verdrietig zijn. Toen een meneer aan het einde van de avond bij het naar huis gaan "Alle goeds" werd toegewenst, hield hij zijn pas in en draaide zich om. "Wens me geen 'alle goeds', want zo voel ik me niet." in iedere andere sociale setting zou deze meneer niet zijn begrepen. Vanavond was er niemand die hem vragend aankeek. "Dan zeggen we gewoon niets."  En na een handdruk ging hij weg.

© 13 mei 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

Volg en vind leuk
Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
Google+
http://simonesnakenborg.nl/2017/05/13/wat-doen-we-met-het-moederdagritueel/
Follow by Email
RSS