Spring naar inhoud

Afscheid, geloof en kerk, blog, Rememberme.nl, Simone Snakenborg

In het Rooms Katholieke Tilburg is geloven bij veel mensen met de paplepel ingegeven. Kerken werden gebouwd op kosten van de arme Tilburgers. Mensen deden alles om een donatie te kunnen doen. Ze verkochten zelfs hun trouwringen. Als vanzelfsprekend werd er eeuwen gevierd en gebeden in de kerk.

Lees hier mijn nieuwe blog op RememberMe.nl.

15 juni 2018 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding en Rememberme.nl | +31 6 11 16 16 31

1

Trg aan de natuur, persoonlijk ritueel, nieuw ritueel, ritueelbegeleiding, rozen, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding Tilburg

Het werk van een ritueelbegeleider is soms opereren op de vierkante millimeter. Nabestaanden willen graag een persoonlijk en uniek afscheid en samen komen we tot woorden, beelden, muziek, symbolen en rituelen die raken. Het zijn allemaal subtiele ingrediënten van een uitgebalanceerd geheel.

Rituelen die werken zijn er genoeg in onze traditie. Licht aansteken, een reiniging tot vergeving, het laatste afscheid met een hand of een kus op de kist. Binnen onze cultuur voelen ze als vertrouwd en hebben ze een in- en uitwerking op de diepere lagen in onszelf.

Een nieuw, persoonlijk ritueel maak of bedenk je niet: ineens is het er, dient het zich spontaan aan. Ga je een ritueel ‘bedenken’, dan komt het al gauw over als gekunsteld of "verzonnen".

Zo ook laatst bij een familie. Ze wilden een ingetogen, warme en persoonlijke dienst waar teksten, beelden en muziek één geheel vormden. Toen ik met hen om de tafel zat, hadden we het eigenlijk helemaal niet over een 'nieuw ritueel'. En toch lag er ineens één als vanzelfsprekend te fonkelen midden op tafel.

Opa hield van de natuur en had zelf in zijn document met laatste wensen de zin opgeschreven: “We geven hem terug aan de natuur, waarvan hij zo heeft gehouden.” De kleinkinderen hadden een belangrijke rol tijdens de afscheidsdienst. Ze droegen hem binnen, staken de lichten rond hem aan, en droegen hem weer weg naar zijn laatste rustplaats. Wat was er niet mooier als opa in zijn laatste bed ook door hen toegedekt zou worden met bloemen uit natuur, met prachtige witte rozen?

En zo gebeurde. Hij werd vol liefde toegestopt. Een klein gebaar met een grootse werking.

© 19 maart 2018 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

Rememberme.nl, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding, Tilburg

Wanneer ik bij mensen binnenkom, is er vaak spanning. Soms komt het er in grote golven, omdat er in korte tijd veel besproken en besloten moet worden. ‘De rouwbrief moet op tijd weg, willen we een foto en waar had jij die adressen nu?’ En dan kom ik ook nog binnen. Ik stap een snelkookpan in die al aardig op temperatuur is. O, ja: de afscheidsdienst.

Lees hier mijn nieuwe blog op Rememberme.nl.

5 augustus 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

Handwerken Simone Snakenborg Ritueelbegeleidiing Afscheidsdienst Uitvaart Tilburg

Handwerken was haar lust en haar leven en ze was niets liever dan in haar atelier bezig met stof, draad en garen. Zo heeft ze heeft enige meters gebreid aan sokken, dassen, mutsen en truien. Voor de kinderen maakte ze vroeger veel kleding en zovele jaren later leverden de schoonzoons maar wat graag hun kapotte of te grote broeken in. Heel handig! De kleindochters hebben van oma menig breilesje gehad.

Leven is handwerk, is een handgemaakt kunstwerk op maat. Zij heeft haar leven ten volste geleefd en er iets moois van gemaakt. Tot op het laatst heeft ze genoten van een actief leven, samen met haar man. Voor haar was afgelopen maandag toen ze stierf het handwerk van haar leven voltooid. Het was goed zo. En de herinnering aan haar leven, aan het kunstwerk dat ze ervan heeft gemaakt en aan wie ze was, zullen wij altijd met ons meedragen in ons hart.

- met Robin de Bruin van Monuta Bloemendaal.

30 juni 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

Blauweregen, Simome Snakenborg Ritueelbegeleiding, Afscheidsdiensten uitvaarten Tilburg

Op een hete, zomerse dag vierden we het leven van een sterkte, mooie Poolse vrouw. Samen met haar man woonde ze in de bossen in Midden-Brabant. En haar lust en haar leven was haar tuin.

Zo trots dat ze was op haar gigantische Blauweregen die over het huis hing. Ieder jaar werd de zee van lila bloemen groter en groter. Ze keek uit naar zijn bloei en genoot ieder jaar met volle teugen van zijn adembenemende schoonheid.

Zoals een Blauweregen knoppen krijgt, in bloei gaat en ook zijn bloemen en blad op een gegeven moment verliest. Zo is het ook met een mensenleven. Een mens kan niet altijd in bloei staan. Er is een tijd van geboorte en opbloeien en weer gaan. Maar niet zonder een zaadje van liefde in ons hart te hebben gepland.
En ieder voorjaar dat hij vanaf nu in bloei staat, is een ode aan haar leven.

Met Bob Vermeulen.

22 juni 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | +31 6 11 16 16 31

Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding bij afscheid

Bellenblazen voor opa

Voor kinderen is het goed om een eigen bijdrage te kunnen leveren aan het samenzijn rond het afscheid. Zijn de kinderen relatief jong, dan kunnen ze bijvoorbeeld tijdens de laatste groet langs de kist bellenblazen voor de overledene. Vlak voor dat laatste moment kan dan de volgende tekst worden uitgesproken

"Dood gaan is misschien zoiets als op reis gaan, ergens naartoe waar wij niet kunnen gaan of bij kunnen komen. Ergens hoog in de lucht misschien, of heel dichtbij. Of ergens waar veel kleuren zijn en waar je door de wind naartoe wordt geblazen. Ergens waar het fijn is, waar geen pijn is en waar opa ziet dat het goed is. Misschien is dood gaan wel zoiets als reizen in een bel van lucht. Misschien…..”

Voor meer informatie kijk verder op deze website: En de kinderen dan?

(© 22 februari 2016 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding)