Rouwen, hier heb ik helemaal geen tijd voor, Nieuwwij.nl, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

Rouwen is een persoonlijk proces dat steeds vaker tevoorschijn komt van achter de voordeur en in het openbaar gaat leven. En dus verschijnen er persoonlijke rouwverslagen, zoals bijvoorbeeld de roman 'Daniëlle, Hier heb ik helemaal geen tijd voor ' van Lilian Boudewijn-Slaats.

Lees hier mijn recensie op Nieuw Wij van het boek dat ik in één adem uitlas.

6 mei 2017 | Simone Snakenborg en Nieuwwij

2

Uitvaartbegeleiding, Uitvaartleiding, Uitvaartspreker, Afscheidsdienst, Ritueelbegeleiding, Rituelen, Persoonlijk Ritueel, In memoriam, Levensverhaal, Uitvaartteksten, Uitvaartspeech, uitvaarttoespraak, Begrafenis, Crematie, Dood, Overlijden, Afscheid, Persoonlijk verhaal, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding Tilburg

Rituelen worden niet bedacht, ze ontstaan. Zo heb ikzelf een persoonlijk ritueel dat gegroeid is in de loop der jaren. Voor de geboorte van mijn twee kinderen, nu dertien jaar geleden zijn onze twee oudste kinderen kort na elkaar veel te vroeg geboren en overleden. Een verdrietige tijd, waarin hoop en verwachting in een adem werden gesmoord. Hoe graag hadden we ze niet in ons leven verwelkomd, ze vastgehouden, voor ze gezorgd? In die tijd was ook mijn 'tweede vader' overleden. En ik herinner me zo de pijn van het onrecht. Dat een ouder overleed - hoe onverwachts en verdrietig ook - dat kon ik nog wel een plaats geven, maar dat mijn kinderen waren gestorven, dat boorde als een speer door mijn hart en vormde een litteken dat nooit slijt.

En zo kwam het dat die twee altijd in ons leven zijn gebleven: ze kregen een naam - Roos en Thomas -  en een plantje in de tuin. Ook onze kinderen weten wie Roos en Thomas zijn en zien hen als een van ons.
En naarmate de jaren vorderden en hun kleine planten groeiden, groeide er een ritueel. Rond de planten (rozen, niet toevallig), verzamelde zich een bonte cirkel van stenen en steentjes. Door de kinderen gevonden en daar in een cirkel neergelegd. En ook werd er een engeltje uitgezocht in een nabij gelegen tuincentrum dat beide rozen gezelschap kwam houden.

Zo kregen Roos en Thomas steeds duidelijker een eigen plek in onze tuin en ons leven.

En één keer per jaar, als de lente nog jong is en het weer het toelaat, wassen we de stenen en het engeltje, ruimen we de herfstbladeren op, wieden we het plekje om en worden de rozen bemest. Zodat ze er een weer een jaartje tegen kunnen. Door de jaren heen is dit klein onderhoud gegroeid tot een persoonlijk ritueel. Ieder jaar als ik dit plaatsje onder handen neem en we het samen opnieuw inrichten, denk ik aan hen en aan ... nieuw leven. Onder de herfstbladen komt steeds weer de herinnering tevoorschijn en wordt mijn liefde voor hen aan het licht gebracht. Zodat zij er weer een jaartje tegen kunnen.

Doodgaan is opnieuw geboren worden.
Loslaten is opnieuw vasthouden.
Wie niet meer leeft,
leeft voort in ons hart.

Altijd.

© 25 maart 2016 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | 06-11.16.16.31

WeredLichtesdag

De tweede Tilburgse viering in het kader van WereldLichtjesdag was warm en liefdevol. Ritueelbegeleider Rob van Tilburg en Crematiorium Tilburg verzorgden een viering waarin aandacht was voor overleden kinderen met en zonder naam, Verhalen van lotgenoten wisselden af met muziek, gedichten en rituelen. Voor de ongeveer 80 aanwezigen was het een waardevol en troostrijk samenzijn.

WereldLichtjesdag is een initiatief ontstaan in Apeldoorn. Om 19.00 uur lokale tijd worden overal ter wereld lichtjes aangestoken ter herinnering aan overleden kinderen. Op 90 plaatsen in Nederland heeft een viering voor plaatsgevonden.

lichtjes

(Zondag 13 december 2015 | Simone Snakenborg)

Kerststal Lieke

Loslaten die je liefhebt,
toevertrouwen aan het licht.

Aan een reis voor het leven,
op weg naar een thuis.

Loslaten die je liefhebt,
aan een oord van licht.

Waar sterven geboren is
als kind in een stal.

Waar loslaten ontmoeten is,

(Tekst: Simone Snakenborg, 7 december 2015 | Afbeelding: Lieke, 6 jaar)

Naamloos
Elke 2e zondag in december wordt Wereldlichtjesdag gehouden, een initiatief dat wordt georganiseerd vanuit Apeldoorn. Dit jaar is dat 13 december.
Op deze dag steken mensen om 19.00 uur over de hele wereld kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Het maakt daarbij niet uit hoe oud het kind was of hoe lang het al geleden is. Je kind blijft immers je kind! Voor altijd in je hart en gedachten! De wereld wordt zo even letterlijk wat lichter voor mensen die een kind verloren hebben en daarnaast is er het besef dat je niet alleen bent met je verdriet.
In allerlei plaatsen in Nederland wordt WereldLichtjesdag gehouden. In Tilburg ben je om 19.00 uur van harte welkom in Crematorium Tilburg. Daar wordt een herdenkingsdienst gehouden door ritueelbegeleider Rob van Tilburg. Voor meer informaten over het initiatief in Tilburg en andere plaatsen kijk hier.