Adem, Pinksteren, Simone Snakenborg Ritueelbegeleidng uivaarten Tilburg
Pinksteren

 

 

 

 

 

alles wat adem heeft
leeft

in jou voort
als hartenklop

stroomt door jouw aderen
blaast door jouw vezels
ademt in jouw ziel

zoals de wind
die je niet kunt zien

hoor je
voel je
weet je

wie jou lief is
is nabij

© 5 juni 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

Rouwen, hier heb ik helemaal geen tijd voor, Nieuwwij.nl, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding

Rouwen is een persoonlijk proces dat steeds vaker tevoorschijn komt van achter de voordeur en in het openbaar gaat leven. En dus verschijnen er persoonlijke rouwverslagen, zoals bijvoorbeeld de roman 'Daniëlle, Hier heb ik helemaal geen tijd voor ' van Lilian Boudewijn-Slaats.

Lees hier mijn recensie op Nieuw Wij van het boek dat ik in één adem uitlas.

6 mei 2017 | Simone Snakenborg en Nieuwwij

2

Had mijn moeder dat boek maar - Vingerafdruk van verdret, Siimome Snakenborg Ritueelbegeleiding
Vingerafdruk van verdriet - Manu Keirse

In 2004 overleed mijn stiefvader op geheel onverwachte wijze. Ik wist vier dagen dat ik voor de derde keer zwanger was, leefde in hoop en onzekerheid na twee vroeggeboortes, toen het nieuws kwam dat hij een ernstige hersenbloeding had gekregen. De dagen tussen de bloeding en zijn overlijden verliepen snel en chaotisch. Ik heb nooit afscheid van hem kunnen nemen, laat staan hem kunnen vertellen dat er dit keer misschien wel een kleinkind op komst was.

Het jaar erna kan ik me eigenlijk niet meer zo goed herinneren hoe ik me voelde ... Vrijwel direct na zijn overlijden was ik de regelstand geschoten. Voelde me als enige binnen de familie geroepen om hem te wassen, de uitvaart te regelen en aandacht te hebben voor mijn moeder. Na een aantal maanden begon mijn zwangerschap bovendien steeds vastere vormen aan te nemen. Ik leefde tussen verdriet, ongeloof en blijdschap. Totdat uiteindelijk mijn buik het voor het zeggen kreeg en de blijdschap voor het nieuwe leven me van het verdriet afleidde en me het nieuwe leven introk.

Een 'goed' rouwproces?

Of dat nou een 'goed' rouwproces was? Volgens het boek 'Vingerafdruk van verdriet' van Manu Keirse en volgens de hedendaagse theorieën over rouwverwerking is ieder rouwproces persoonlijk en passend bij ieder situatie. Ik had in het jaar ervoor twee kinderen verloren. Het rouwen om een vader (weliswaar ook te vroeg overleden) voelde voor mij 'natuurlijker'. "Het is voor mij makkelijker om een ouder te verliezen dan een kindje", antwoordde ik in die tijd als mij werd gevraagd hoe het met mij ging. Dus, bij mijn weten pakte ik de draad van het leven weer aardig snel op, en dat voelde goed voor mij. Natuurlijk had ik verdriet en was er ook onvrede met de onafheid van het afscheid. Zo jammer dat ik hem nooit met woorden heb kunnen bedanken voor zijn goede zorgen. Maar ik weet dat hij zo nu en dan bij mij is. En heb later een en ander op mijn manier uitgesproken en uitgepraat.

Rouw in golven

Voor mijn moeder verliep het rouwproces heel anders. Zeker een jaar was zij ondergedompeld in groot verdriet. Had ik toen haar het boek van Manu Keirse maar kunnen geven. Een rouwproces omschrijft hij als een proces - met een begin, midden en einde - dat zich voltrekt in golven. Het verdriet dat er soms is, dan weer niet. Eerst in vele hoge golven achter elkaar, later met meer vlakke stukken, met op onverwachte momenten een tsunami van verdriet of andere rouwgevoelens.

Had ik haar het boek maar kunnen aanreiken. Zodat ze dat jaar had kunnen lezen dat het zou overgaan. Dat wonden littekens kunnen worden en de golven van rouw zich met steeds grotere tussenposen zouden laten zien.

Dat rouwen praten en uiten is, steeds maar opnieuw. Over de gebeurtenissen rond het korte ziekbed, rond het waken, de reeks van nieuwe hersenbloedingen, het regelen dat we nog afscheid konden nemen, het te laat zijn van ons en het onverbiddelijke sterven van hem. Ik heb zeker een jaar lang na het overlijden van mijn stiefvader haar één keer per week gebeld. En haar alleen maar laten praten. Steeds een uur lang. Alleen maar woorden over toen, wat wel en wat niet. En heel af en toe kwam dan de vraag: "Wat vind jij?" Maar voordat ik een halve zin had kunnen antwoorden, kwamen dan weer nieuwe woorden. Wat bijzonder om te lezen dat ik, toen onwetend, haar hiermee zo geholpen heb.

het boek Vingerafdruk van verdriet is een bron van herkenning en thuiskomen. Aanrader voor iedereen die te maken heeft gehad met een verlies van een naaste en steun en houvast zoekt bij het verloop van hun rouwproces.

© 26 april 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding | 06-11.16.16.31

De kracht van het nieuwe ritueel, Uitvaartbegeleiding, Uitvaartleiding, Uitvaartspreker, Afscheidsdienst, Ritueelbegeleiding, Rituelen, Ritueel, In memoriam, Levensverhaal, Uitvaartteksten, Uitvaartspeech, uitvaarttoespraak, Begrafenis, Crematie, Dood, Overlijden, Afscheid, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding Tilburg

Wat is dat toch? Dat steeds meer uitvaartdiensten worden verzorgd door sprekers van buitenaf, voorgangers, afscheidsbegeleiders? Dat er zaadjes worden geplant, duiven losgelaten, linten doorgeknipt, handen vastgehouden. Is dat een bevlieging van deze tijd of gaat dit de uitvaart van de toekomst worden?

Lees hier mijn nieuwste blog op Nieuwwij.nl.

21 februari 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding en Nieuwwij.nl

Voor jou, Uitvaartbegeleiding, Uitvaartleiding, Uitvaartspreker, Afscheidsdienst, Ritueelbegeleiding, Rituelen, Ritueel, In memoriam, Levensverhaal, Uitvaartteksten, Uitvaartspeech, uitvaarttoespraak, Begrafenis, Crematie, Dood, Overlijden, Afscheid, Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding Tilburg
Voor jou
omdat jij vandaag je lief mist,
je ouder, je naaste, je kind.

Omdat je jouw nieuwe weg
aan het zoeken bent,
stapje voor stapje.

Zonder dat hij of zij
jouw hand beetpakt.

Maar jouw geliefde
is er altijd voor jou.

In
jou
naast
jou
en
boven
jou
uit!

 

Kijk hier voor meer teksten rond afscheid.

© 14 februari 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding, 06-11.16.16.31

Op zondag 19 maart organiseert het Netwerk Sterven en Rouw Midden-Brabant 'de beurs 'Licht op de dood'.  Kom je mij ontmoeten? Ik ontvang je graag!

Het doel van de uitvaartinspiratiebeurs is je te informeren, te inspireren en voor te lichten rondom alle aspecten van de dood. Weten wat mogelijk is, helpt om een afscheid af te stemmen op de persoon en de persoonlijke wensen.

Kleinschalig en dichtbij

Zo'n 40 regionale bedrijven laten hun licht schijnen op verschillende facetten van de dood.  De bezoeker kan in gesprek gaan met een uitvaartverzorger, een ritueelbegeleider, een medewerker van een hospice of een professional op het gebied van verlies- en rouwverwerking. Er is informatie over natuurbegraven en cremeren. Er zijn gedenksieraden, ambachtelijk vervaardigde uitvaartkisten, manden en urnen. Er is bijzonder rouwvervoer en aandacht voor rouwdrukwerk. Er zijn fotografen, bloemisten, een notaris en ritueel begeleiders. Er worden workshops gegeven.

Datum: 19 maart 2017
Tijden: 12.00 - 17.00 uur

Locatie: Duvelhok - Sint Josephstraat 133 - Tilburg

Kijk voor meer informatie op: Licht op de dood

Of download hier de flyer.

© 26 januari 2017 | Simone Snakenborg Ritueelbegeleiding, 06-11.16.16.31

foto-23-10-15-15-38-59

Een boom kan niet alleen maar in bloei staan.
Eens komt het moment van loslaten.

Als bladeren in de herfst
zo hebben wij een deel van elkaar losgelaten,
overgedragen aan de wind.

Maar weet: ik heb je gezien:
toen, nu en voor altijd.

Wownsdag 2 november was een dag om stil te zijn bij hen die van ons zijn heengegaan en bij ons horen.

Kijk hier voor de complete teksten van deze herdenking die ik heb verzorgd bij Ekklesia Tilburg.

© 4 november 2016 | Simone Snakenborg en Ekklesia Tilburg

 

Naamloos

Weerklank is een gespreksgroep voor mensen die iemand hebben verloren aan zelfdoding. Hoe geef je zin en betekenis aan je verdere leven? Hoe vind je daarin een begaanbare weg?

We komen acht avonden bij elkaar, in een kleine groep 'deelgenoten'.

Kijk voor meer informatie over de inhoud op www.liesbethgijsbers.nl

Locatie : Tilburg, Stiltecentrum Elimgroep, Schiphollaan 30
Contact : liesbeth.gijsbers@kpnmail.nl

Naamloos
Elke 2e zondag in december wordt Wereldlichtjesdag gehouden, een initiatief dat wordt georganiseerd vanuit Apeldoorn. Dit jaar is dat 13 december.
Op deze dag steken mensen om 19.00 uur over de hele wereld kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Het maakt daarbij niet uit hoe oud het kind was of hoe lang het al geleden is. Je kind blijft immers je kind! Voor altijd in je hart en gedachten! De wereld wordt zo even letterlijk wat lichter voor mensen die een kind verloren hebben en daarnaast is er het besef dat je niet alleen bent met je verdriet.
In allerlei plaatsen in Nederland wordt WereldLichtjesdag gehouden. In Tilburg ben je om 19.00 uur van harte welkom in Crematorium Tilburg. Daar wordt een herdenkingsdienst gehouden door ritueelbegeleider Rob van Tilburg. Voor meer informaten over het initiatief in Tilburg en andere plaatsen kijk hier.